Bu sayıda

idealkent’in bu sayısını yine Ankara’ya, aslına bakılırsa “Ankaralar”a hasredip başkentin semtlerine nüfuz etmeye çalıştık. Sayfalarını Ankara semt monografilerine ayırdığımız bu kapsamlı sayının, araştırmacılar açısından alanında kaynak bir eser olmasını arzu ve ümit ediyoruz. Bu yönüyle, “Ankara Çalışmaları” alanı bakımından bir boşluğu, kayda değer biçimde doldurmasını temenni ediyoruz. Dergide yer alan yazılar, Ankara’nın temel gelişim halkaları olarak da düşünülebilecek üç ana dönem üzerine oturuyor: Eski semtler, orta zaman semtleri ve “eski-yeni”-yeni semtler. Eski semtler, Cumhuriyet öncesinde de var olan, Osmanlı dönemi dokusunun güçlü olduğu, geleneksel Ankara’ya vücut veren semtler ve mahalleler: Hisar (Kale), Ulus, Hacıbayram, Hamamönü, Hacettepe ve Keçiören bunlardan bazıları. Orta zaman semtleri ise ağırlıklı olarak varlıklarını Cumhuriyet’e borçlu olan yerleşimler: Kızılay, Cebeci, Kurtuluş, Bahçelievler, Küçükesat, Kavaklıdere, Altındağ, Çinçin ve Yenidoğan. “Eski-yeni” semtlerle kastedilense, kadimden beri bir yerleşim ya da bir rabıta (bağevleri, mesire yeri, fabrika, köy gibi) bulunmakla beraber, bir kentsel yerleşim hâline gelmeleri nispeten daha yeni olan semtler: Mamak, Kayaş, Balgat, Etimesgut, Sincan. Ve yoktan semt hâline gelen yeni semtler: Yıldız ve Oran

Orçun İmga

Sayı Editörü